علامه میرجهانی رحمت الله علیه


از ویژگی‌های این انسان وارسته، کرامات و مکاشفات و تشرفات زیادی است که می توان از میان آنها به تشرف سرداب مطهر و کلام پر معنای امام زمان علیه السلام اشاره کرد که ایشان این قضیه را این چنین می نگارند:

می فرمودند در عصر مرحوم آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی به امر ایشان مبلغی پول برای طلاب به سامرا بردم و بین طلاب و خدام عسکریین علیهم السلام تقسیم کردم.

خدام عسکریین که دینشان پول است مرا زیاد احترام می‌نمودند، به خصوص کلید دار که از او خواستم اجازه دهد من شبها در حرم شریف بیتوته کنم.

پس موافقت نموده، ده شب تا صبح در کنار قبر آن دو امام معصوم علیهما السلام احیا نموده و تضرع کردم.

روز دهم که جمعه بود، اول فجر که درب حرم را گشودند با شوق وافر به سرداب مقدس مشرف شدم وقتی از پله ها پایین رفتم با اینکه آن موقع هنوز برق نیامده بود دیدم:

فضای سرداب روشن مانند مهتاب است و سیدی نشسته و مشغول به ذکر و عبادت است.

از مقابل او گذشتم و درب صفه ایستاده و زیارت حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف را خواندم و آمدم در جلوی آن سید مشغول نماز شدم و بعد از نماز شروع کردم به دعای ندبه تا رسیدم به این جمله:

و عرجت بروحه، فرمود این جمله از ما نرسیده و (عرجت به الی السمائک) و چرا رعایت وظیفه را نمی‌کنید و جلوتر از امام نماز می‌خوانید؟!

من غفلت از این دو آیت بزرگ نمودم و دعا را تمام و به سجده رفتم و در سجده متوجه شدم آن آقا کیست که فرمود این جمله از ما نرسیده و فرمود چرا جلوتر از امام ایستاده ای؟!

بسیار مرعوب شدم، سر از سجده برداشتم که دامن مطلوب بگیرم دیدم سرداب تاریک و کسی نیست فهمیدم به چه دولتی رسیدم و به رایگان از دست دادم!

باید که دمی غافل از آن شاه نباشی
شاید که نظر افکند، آگاه نباشی

منبع: کتاب جنه العاصمه شرح حال علامه میرجهانی ص۴۷.


دیدگاه ها و نقطه نظرات

تشخيص انسان و ربات *