مظلومیت و تنهایی ۲


در جریانی، حضرت ولی عصر ارواحنا فداه در مسجد مقدس جمکران، خطاب به مرحوم فشندی- که از اولیا الهی بودند… می-فرمایند:…شیعیان ما به اندازه آب خوردنی ما را نمی¬خواهند، اگر ما را می¬خواستند دعا می¬کردند و فرج می-رسید. (۱)
در جایی دیگر جناب حجت الاسلام قاضی زاهدی در کتاب شیفتگان حضرت مهدی ارواحنافداه تشرفی را از مرحوم حجت الاسلام حاج سید اسماعیل شرقی بیان می¬کند، ایشان می¬فرمایند:
به زیارت حرم مطهر اباعبدالله الحسین علیه¬السلام مشرف شده بودم، در قسمت بالای سر از خداوند خواستم به من توفیق زیارت محضرت مبارک مولایم حضرت مهدی ارواحنا فداه را عنایت فرمایند.
مشغول زیارت بودم که وجود مقدس آن حضرت را دیدم، آن بزرگوار را نشناختم اما شدیداً مجذوب ایشان شدم، پس از سلام از آن حضرت پرسیدم: شما کیستید؟
فرمودند: من مظلوم¬ترین فرد عالم هستم، لحظه¬ای بعد ناگاه متوجه شدم که کسی در کنارم نیست. (۲)
آری؛ چگونه نباشد، آیا مظلوم¬تر از او کسی هست؟ کسی که حدود دوازده قرن در انتظار بیداری مردم نشسته است. کسی که این همه شیعیان را سفارش می¬کند که ظهور مرا درخواست کنید، که برای تعچیل در ظهورم دعا کنید… کسی که تمام عالم وجود متعلق به اوست و آواره صحرا و بیابان است… آیا مظلوم¬تر از او کسی هست؟!
کسی که قدرت کل عالم امکان است و اینچنین باید شاهد کشتار وتحیر شیعیانش باشد.
کسی که به دنیا آمد تا مجری حکومت عدل جهانی باشد و هزار سال است که در انتظار به سر می¬برد، آیا مظلوم¬تر از او کسی هست؟ این ظلمی که توسط ما شیعیان دوره امام عصر ارواحنا فداه بر او روا شده، در دوره کدام یک از ائمه اطهار علیهم السلام وارد شده بود؟!
چگونه خود را تبرئه می¬کنیم؟ چه پاسخی داریم؟! این مظلومیت قرار است کی به پایان برسد؟
یکی از فقها در سال ۱۴۱۵ هجری نقل کرده¬اند که یکی از اشخاص مورد اعتماد، امام عصر ارواحنا فداه را در عالم رویا می¬بیند که نوشته¬ای بر روی تابلویی بر سینه مبارک خود دارند، با این مضمون:
انا صابر علی هذا الامر
اندبونی، اندبونی، اندبونی (۳)
یعنی: در این امر [امر غیبت] صبر می¬کنم و اما برایم با صدای بلند گریه بکنیم. برایم با صدای بلند گریه کنید. برایم با صدای بلند گریه کنید.
کیست که این جمله وجودش را به آتش نکشد و دلش را نلرزاند.
آیا این ندای مظلومیت امام زمانمان ارواحنافداه کمتر از ندای هل من ناصر امام حسین علیه السلام در روز عاشوراست؛ چرا به خود نمی¬آییم. چرا قدمی بر نمی¬داریم، آیا وقت بیداری ما نرسیده است؟!
آیا نمی¬دانیم که فاصله ما با سعادت تنها یک قدم است؟!

۱- شیفتگان حضرت مهدی علیه السلام، ج ۱، ص ۱۴۷
۲- منتخب صحیفه مهدیه، ص ۲۵
۳- نشریه ظهور، ویژه نامه امام زمان ارواحنافداه، مرداد ۸۹


دیدگاه ها و نقطه نظرات

تشخيص انسان و ربات *