نقش سربازان امام زمان ارواحنا فداه در دوران غیبت


غیبت امام عصر ارواحنا فداه، تقدیری است که ما برای خودمان رقم زده¬ایم.
امام صادق علیه السلام خطاب به عمر بن مفضل از قول امیر المؤمنین علیه السلام می¬فرماید:
امیر المؤمنین علیه السلام بر منبر کوفه فرمود:… بدانید هیچگاه زمین از حجت خدا خالی نیست؛ اما به زودی خداوند به خاطر ظلم و ستم مردم و به دلیل زیاده¬روی و زیر پا نهادن قوانین الهی و اسراف مردم بر خودشان، آنان را از دیدار حجت خود محروم می¬نماید و او را ناشناس در بین آنها حفظ می¬کند.

[این محرومیت بخاطر اعمال خود آنهاست. آنها به امام زمان خود ارواحنا فداه پشت کردند، هدایت¬های او را نادیده گرفتند و خود را بی نیاز از حکومت او دانستند، به همین دلیل از وجود او محروم شدند. زیرا اگر نسبت به امام زمان خود ارواحنا فداه احساس نیاز می¬کردند، به سوی او می¬رفتند، در امورشان به او توسل کردند و از او چاره¬جویی می¬نمودند، بی تردید این محرومیت برای آنها رقم نمی¬خورد. بزرگ¬ترین ظلم و ستمی که مردم به خود کردند، این بود که با اعمالشان شرایط غیبت امام زمان ارواحنا فداه را فراهم نمودند.
آیا اگر از نعمتی خوب استفاده شود و شکر آن نعمت به جا آورده شود، خداوند بندگانش را از آن محروم خواهد کرد؟!]

سپس حضرت امیر علیه السلام فرمودند:
اما خداوند هیچگاه، حتی لحظه¬ای زمین را بدون حجت خود نمی¬گذارد که اگر چنین شود، زمین همه خلق را در خود فرو می¬برد.

[بنابراین امام زمان ارواحنافداه حی و حاضر است و در بین ما زندگی می¬کند، اما ظاهر نیست و در غیبت به سر می¬برد. زیرا ما درک حضور آن حضرت را نداریم و از نعمت وجود ایشان به خوبی استفاده نمی¬کنیم، تا وقتی که مردم آمادگی برخورداری از این نعمت عظمی را پیدا کنند].

در ادامه فرمودند:
در زمانی که حجت خدا به طور ناشناس در میان مردم زندگی می¬کند، چنین است که او مردم را می¬شناسد اما مردم او را نمی¬شناسند، همان¬طور که یوسف علیه السلام مردم را می¬شناخت اما آنان او را نمی¬شناختند. (۱)
سپس آن حضرت این آیه را تلاوت فرمودند:
ای حسرت بر بندگان که هیچ فرستاده¬ای به سوی آنها نمی¬رود، مگر آن که او را مورد استهزا و تمسخر قرار می¬دهند. (۲)
تلاوت این آیه اشاره به این حقیقت دارد که دلیل اصلی غیبت امام عصر ارواحنا فداه، سستی، بی توجهی و کوتاهی مردم نسبت به آن حضرت است.
نقض عهد، بی تفاوتی و استهزاء حقایق و معنویات و کمالات باعث شد که مردم از وجود امام معصوم علیه السلام محروم بمانند، زیرا حتی اگر امام در بین مردم ظاهر بود، با این حال مردمی که در خواب غفلت هستند، مردمی که ارزش وجود امام را نمی¬دانند و معرفت و رغبت برخورداری از این وجود نازنین را ندارند، باز هم از محضر ایشان استفاده¬ای نمی¬کردند و باز از هدایت¬ها، علوم و کمالات امام علیه السلام بی بهره می¬ماندند؛ در نتیجه ظهور امام نیز چون غیبت آن حضرت بود.
بنابراین آنچه شرایط را مهیای ظهور می¬کند و زمینه فرج امام زمان اروحنافداه را فراهم می¬آورد، بیداری اجتماعی است. درک این حقیقت که امام معصوم علیه السلام هدایتگر خلق بشر و تکامل بخش زندگی مادی و معنوی جهان بشریت و هدایت¬گر مردم به سوی فلاح و رستگاری است. درک این حقیقت که اگر خواستار سعادت و خوشبختی و رفاه و آسایش و معنویت و حرکت به سوی خدا هستیم، تنها باید به دامان امام زمانمان ارواحنا فداه چنگ بزنیم و از هدایت¬های او پیروی کنیم و قدم به قدم پشت سر امام خود علیه السلام حرکت کنیم. در این صورت است که به سعادت می¬رسیم.
برای درک این حقیقت، معرفت لازم است.
و این معرفت افزایی تنها می¬تواند توسط سخنوران و منبریان عزیز صورت بگیرد.
یک سخنران اگر بخواهد دین خود را نسبت به امام زمان خود ارواحنا فداه ادا کند، باید تا می¬تواند در افزایش معرفت مردم نسبت به آن حضرت ارواحنافداه بکوشد.
معرفت افزایی مهمترین گام در راه بیداری اجتماعی است که این مهم تنها توسط سربازان امام زمان امکان پذیر است. بنابراین منبریان محترم به نقش حساس وظیفه سنگین خود در یاری امام زمان علیه السلام ارواحنافداه توجه فرمایند.

۱- غیبت نعمانی، ص ۷۰
۲- سوره یاسین، آیه ۳۰


دیدگاه ها و نقطه نظرات

تشخيص انسان و ربات *