۲- فرقه ضاله بابی گری


گفتیم یکی از مدعیان جانشینی سید کاظم رشتی سید محمد علی شیرازی معروف به سید باب بود او در سال ۱۲۳۵ ه.ق در شیراز متولد شد . پدرش در سن کودکی او از دنیا رفت و او تحت کفالت مادر و دایی خود سید علی درآمد.او توسط دایی اش در سن کودکی به مکتب شیخ محمد که او نیز شیخی مسلک بود فرستاده شد ولی پیروان باب برخلاف مدارک بسیار زیادی اصرار دارند او را درس نخوانده و اُمّی قلمداد کنند. او در سن ۱۹ سالگی همراه دایی اش به بوشهر و از آنجا

عازم کربلا شد و در کلاس درس سید کاظم رشتی شرکت نمود بعداز مدتی به شیراز بازگشت و در شب جمعه ۵ جمادی الاول ۱۲۶۰ ه.ق در ۲۵ سالگی ادعای بابیت کرد. و در پنج ماه بعد در کنار خانه کعبه (به ادعای بابیان) خود را قائم و امام زمان دانست .حاکم فارس او را دستگیر نمود و او در مجلسی با علما و دانشمندان آن زمان مباحثه نمود و ادعاها و گفته های او تکذیب و مورد حمله علمی قرار گرفت سپس در مسجد وکیل شیراز اظهارات خود را پس گرفت و توبه نمود.

حاکم اصفهان که زادگاهش قفقاز(روسیه تزاری) بود بعد از سفارش کینیاز دالگورکی ندیده عاشق و شیفته علی محمد باب شد و باب هم پس از شیوع بیمار ی وبا در شیراز از فرصت استفاده کرد و عازم اصفهان گردید . پس از مرگ حاکم اصفهان مردم که از او تنفّر داشتند او را به تهران فرستادند.هنوز وارد تهران نشده بود که او را به تبریز  و از آنجا به زندان ماکو و سپس به زندان چهریق منتقل کردند. عده ای از هوادارانش با تحریکات دستهای خارجی در گوشه و کنار کشور شروع به اغتشاش کردند. او را به تبریز آوردندو علمای شهر با او به گفتگو نشستند که در آن مجلس باب را محکوم نمودند.ناصر الدین میرزا (ولیعهد) که از اراجیف و سخنان بیهوده باب به طور کامل آگاه گردیده و از لجاجت های  او ناراحت شده بود دستور داد کتک سختی به او بزنند و او برای دومین بار در برابر افکار عمومی توبه نامه ای خطاب به ولیعهد نوشت.هر روز آشوب هایی مانند بَدَشت (که عده ای از هواداران باب به عنوان جشن برای نسخ اسلام و استقلال شرع بیان اجتماع کرده و در آنجا هرزگی ها و بی عفتیهایی بروز کرد که از ذکر آن شرم داریم)در نقاط مختلف کشور برپا می شد تا اینکه ناصرالدین شاه به پیشنهاد میرزا تقی خان امیرکبیر حکم اعدام باب را صادر کرد و او را در ۲۷ یا ۲۸ شعبان ۱۲۶۶ ه.ق در سن ۳۱ سالگی در میدان شهر تبریز اعدام نمودند.پس از اعدام باب ۶ نفر از بابی های متعصب به طرف شاه تیراندازی و سپس به او حمله نمودند ولی موفق به قتل وی نشدند و پس از آن ۴۰ نفر از بزرگان بابیها از جمله حسینعلی بهاء دستگیر و ۲۸ نفر از آنها به اعدام با اعمال شاقه و بقیه به زندان محکوم شدند. میرزا یحیی  پس از شنیدن این خبر به بغداد فرار کرد و حسینعلی بهاء نیز با دست مرموز سفارت روس پس از ۴ ماه زندان به بغداد تبعید شد.کم کم بقیه بابیها از گوشه و کنار به بغداد رفته و در آنجا اجتماعی تشکیل دادند ولی به درخواست مردم مسلمان و علمای عراق از بغداد به استانبول و پس از ۴ ماه به ادرنه تبعید شدند.

اللهم العنهم جمیعا

برچسب‌ها: , , , , , , , , , ,

دیدگاه ها و نقطه نظرات

تشخيص انسان و ربات *